Koningin Anna Paulowna

ANNA PAULOWNA (geb. St. Petersburg 19-1-1795 – † Den Haag 1-3-1865), door haar huwelijk koningin der Nederlanden. Dochter van Paul Romanov (1754-1801), tsaar van Rusland (1797), en Maria Fjodorovna (1759-1828). Anna Paulowna trouwde op 21-2-1816 in St. Petersburg met Willem Frederik George Lodewijk prins van Oranje-Nassau (1792- 1849), de latere koning Willem II. Uit dit huwelijk werden 4 zoons en 1 dochter geboren.

Anna Paulowna was de jongste dochter van tsaar Paul I en Maria en het achtste kind in een gezin van tien. Toen zij zes jaar oud was vond haar vader, van wie werd gezegd dat hij krankzinnig was, bij een militaire machtsgreep de dood. Haar broer Alexander, die ook in het complot zat, volgde hem op. Haar moeder meed sindsdien St. Petersburg en verbleef met haar jongste kinderen in de zuidelijker gelegen paleizen in Gatsjina en Pavlovsk en in haar zomerverblijf Tsarskoje Selo. Hier groeide Anna Paulowna op met haar twee jongere broers Nicolaas (1796-1855) en Michael (1798-1849).

Haar moeder en broers behielden een grote invloed op Anna, ook na haar huwelijk. Zij voerde met hen een intensieve correspondentie. Zij was zeer gesteld op haar oudste broer tsaar Alexander (1777-1825), maar meer nog op Nicolaas, zijn opvolger, met wie Anna door hun gezamenlijke jeugd op voet van gelijkheid stond. Na haar moeders dood in 1828 steunde zij op Nicolaas. Hij was haar bondgenoot en vertrouwenspersoon en hij verwende haar met cadeaus. Van haar zusters waren er bij Anna’s huwelijk nog slechts twee in leven: Maria (1786-1859) en Catharina (1788-1819). Met de eerste kon zij het goed vinden, met de tweede was de verhouding slecht, vooral na Catharina’s huwelijk met Wilhelm van Würtemberg. Deze slechte verhouding vormde de basis voor Anna’s latere afkeer van haar schoondochter Sophie, dochter van Catharina en Wilhelm.

Als grootvorstin van Rusland en zuster van de tsaar was Anna Paulowna een gewilde partij in Europa. Nadat kandidaten als keizer Napoleon, de Franse troonpretendent de hertog De Berry, aartshertog Ferdinand en de Britse hertog van Clarence om verschillende redenen waren afgewezen, liet tsaar Alexander in 1815 zijn oog vallen op de erfprins van Oranje. Na een briefwisseling tussen Alexander en Willem I kon in herberg ‘La Belle Alliance’ bij Waterloo worden getoast op een ‘schoon verbond van staten en familiën’.

Dat kon niet zonder de instemming van Anna. Tsaar Peter de Grote had bepaald dat geen Romanov mocht huwen zonder dat de partners elkaar tevoren hadden ontmoet en toestemden in de verbintenis. Erfprins Willem moest daarom ‘op zicht’ naar St. Petersburg. En hoewel Anna zichzelf van hogere geboorte achtte dan de prins van Oranje, verliep de ontmoeting toch naar beider tevredenheid: het huwelijkscontract kon worden opgemaakt. Anna kreeg een bruidsschat mee van één miljoen roebel, waarover haar schoonvader beloofde vijf procent rente te zullen betalen. In een afzonderlijke akte werd afgesproken dat de kinderen een protestantse opvoeding zouden krijgen. Anna zelf bleef het Russisch-orthodoxe geloof trouw. Op 21 februari 1816 bevestigde de Waalse predikant De la Saussaye volgens de protestantse liturgie het naar Russisch-orthodox ritueel voltrokken huwelijk in de Witte Zaal van het Winterpaleis in St. Petersburg.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s